คำไว้อาลัย

Title

1_display

  1. อยู่ให้คนเขารัก จากไปให้คนเขาอาลัย ล่วงลับไปให้คนเอ่ยอ้างถึง อยู่ให้คนรักคืออยู่อย่างผู้ให้ จากไปให้คนอาลัยคือก่อนจากสร้างสรรค์แต่สิ่งมีคุณค่า ล่วงลับไปให้คนระลึกถึงคือ เวลามีชีวิตทำแต่คุณงามความดีจนเป็นที่จดจำ
  2. ชีวิตแสนสั้นอยู่กันไม่นานก็ลาจาก ชีวิตเหมือนน้ำค้างสดใสในยามเช้าพอยามสายก็หายไป ชีวิตเหมือนพยับแดด มองไกลๆเหมือนมีตัวตนน่าสนใจ แต่พอเข้าไปใกล้กลับเหมือนแต่ความว่างเปล่า
  3. เมื่อวัยเสื่อมสิ้นไปอย่างนี้ ความพลัดพรากจากกันก็ต้องมีโดยไม่ต้องสงสัย หมู่สัตว์ที่ยังเหลืออยู่ควรเมตตาเอื้อเอ็นดูกัน ไม่ควรจะมัวเศร้าโศกถึงผู้ที่ตายไปแล้ว
  4. เราต้องหาที่พึ่งอันประเสริฐไว้เสียแต่บัดนี้ แต่ยังมีชีวิตอยู่อย่างนี้ ยังแข็งแรงอยู่อย่างนี้ ถ้าร่างกาย จิตใจมันไม่อำนวย แล้วจะไม่คิดถึงอะไร จะไปยึดไปถือเอาอะไร เป็นที่พึ่งมันยาก
  5. อำลากันวันก่อนย้อนคิดถึง จำได้ซึ่งสีหน้า…น้ำตาไหล ความหม่นหมองของเราฉายเงาใจ รู้ทันใดว่ารักได้หักราน
  6. เรียนรู้เตือนตนให้รู้ทันกฏแห่งกรรมเป็นเหตุนำตนให้พ้นจากอบายภูมิ
  7. จงคิดดี ทำดีให้ชินเป็นนิสัย หมั่นทำใจให้สบายไร้โศกเศร้า สุขหรือทุกข์มันขึ้นอยู่ที่ใจเราอย่ายึดเอาไฟกิเลส มาเผาใจ
  8. ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิต แต่ความผิดที่ต้องลืมให้หมดสิ้น ไม่รับรู้ไม่เคยเห็นไม่เคยได้ยินและจะไม่ถวิลหาความแดดิ้นลงสู่ใจ
  9. นาทีแห่งความเศร้ามักยาวกว่า ชั่วโมงแห่งความสุขเสมอ
  10. สองครั้งที่จะติดอยู่ในความทรงจำได้ดีที่สุด คือ “ครั้งแรก” กับ “ครั้งสุดท้าย “